Van de Dominee

 

 

Sprekende verhalen

 Wat weet ik me nog goed te herinneren hoe er vroeger bij ons thuis, op zondag na het middageten, iets uit de bijbel werd gelezen. Dit gebeurde niet op de andere dagen van de week; dan werd er volstaan met een standaardgebed voor en na het eten.

Het verhaal over 'de zaaier' is één van de verhalen die ik me goed weet te herinneren. Het moment waarop dit verhaal verteld werd kan ik me ook nog goed voor de geest halen. Ik zag dit verhaal als een filmpje voor me en wellicht is dat de reden geweest dat het tot mijn verbeelding sprak. Ik had nog wel een keer naar zo'n verhaal willen luisteren, maar ik zou niet meer weten welk verhaal daarna gelezen werd. Tja, hoe komt dat toch?

Dat verhaal over de zaaier kan verschillend uitgelegd worden, waarbij de nadruk gelegd kan worden op de zaaier, waarmee verwezen kan worden naar Jezus, maar ook naar onszelf. Jezus zaait de goede woorden en het is aan ons wat we ermee doen. Dat ook wij dagelijks zaaien weten we goed en soms wordt de uitdrukking 'wat we zaaien zullen we ook oogsten' dan ook terecht gebruikt. Laten we ervan uitgaan dat als we de goede woorden spreken en het goede doen, dit vergelijkbaar is met het symbolische goede zaad en hopen dat het in de goede aarde terecht komt.

We kennen uit dit verhaal ook het accent, waarbij het gaat om de bodem waar het zaad op terecht komt. Dit kan goede aarde zijn, maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn. Er is ook zaad wat tussen de distels valt of op steenharde grond terecht komt. Als we dit vertalen naar ons eigen leven is de vraag hierbij waar het zaad - als het goede woord van God -terecht komt. In elke fase in ons leven kan dat anders zijn, wat denk ik ook geldt voor Bijbelverhalen, die weer zeggingskracht hebben en ook voor liederen.

Een bijzonder lied vind ik 'God heeft het eerste woord', waarin de blinde dichter Jan Wit schrijft dat God gesproken heeft en dat'... het licht heeft overwonnen'. In dit lied wordt verwezen naar het scheppingsverhaal waarin we kunnen lezen: 'In het begin schiep God de hemel en de aarde.....en God zei: Er is licht en er was licht. God zag dat het goed was.' In zowel het lied als in het Bijbelverhaal wordt mijns inziens duidelijk dat het woord van God zeggingskracht heeft en iets teweeg kan brengen. Zonder het woord dat ooit door God gesproken werd zou het altijd donker gebleven zijn. Ook had er dan nooit iets kunnen groeien of bloeien en hadden we niet kunnen genieten van al het mooie in Gods schepping: het toneel waarop zich de geschiedenis van God en mensen zich afgespeeld heeft en af zal spelen.

Niet iedereen zal over Gods schepping spreken als het gaat over deze wereld of over de natuur. Het woordje schepping is een bijzonder geloofswoord, waarbij het over meer gaat dan 'de aarde op zich' of 'alles wat er is'. Bij het woordje schepping klinkt ook altijd de opdracht mee om op een verantwoorde manier om te gaan met dat wat ons door God is toevertrouwd.

Wat dat betreft denk ik dat het Bijbelverhaal niet zozeer antwoord geeft op de vraag 'hoe is het ontstaan?', maar eerder op de vraag 'hoe is het allemaal bedoeld?' Daar is veel over te zeggen en te schrijven als we dit vertalen naar onze tijd, zoals over bijvoorbeeld al het afval wat wij 'achterlaten', de plastic-soep of het 21e eeuwse vlieggedrag naar allerlei bestemmingen over de hele wereld. Ik wil hiermee niet de indruk wekken dat we geen plastic meer mogen gebruiken of niet meer mogen vliegen. Het gaat er volgens mij om dat er bewuste keuzes gemaakt worden over de manier waarop we ermee omgaan. Wat ik hierin belangrijk vind is dat we openstaan voor geluiden uit Bijbelverhalen, dat we deze laten spreken en dat we deze woorden 'tussen de distels' of 'op de stenen' terecht laten komen. Door onze keuzes en ons gedrag kunnen ze tot een levend verhaal worden. Ik hoop dat dit maakt dat we Gods goedheid in Zijn schepping mogen blijven zien en ervaren.

Ik wens u een fijne zomer toe!

 

Cor Nijkamp

 

 

terug