Van de Dominee

 

 

 

Ons dagelijks brood

 

Niemand kan zonder eten en dat er eten is wordt doorgaans vanzelfsprekend gevonden. Voor we het kunnen kopen, heeft ons eten al een lange weg gegaan. Het brood dat we eten komt uit de supermarkt of het wordt bij de bakker gekocht. De bakker mengde het meel dat in een molen (of machinaal) gemalen werd en het graan komt van de boer, die het van het land haalde, waar het zaad gezaaid werd. De melk die we drinken komt uit een pak of een fles, die we de supermarkt kopen, waar het door 'de melkfabriek' gebracht is. Die kocht de melk in van lokale boeren, die de melk weer van zijn koeien heeft. Eenzelfde trits kan bedacht worden voor groente, fruit, vlees, etc.

Er worden veel handelingen verricht voordat ons eten door ons gegeten kan worden, en vaak moeten we zelf ook nog een aantal handelingen doen voordat 'ons dagelijks brood en onze warme hap' op tafel staat. We staan hier de ene keer meer dan de andere keer bij stil. Niet voor iedereen is eten zo vanzelfsprekend als voor ons. Er zijn meer dan 800 miljoen mensen die honger lijden en afhankelijk zijn van een minimum om te kunnen overleven. We weten ook dat we 'ons dagelijks brood' niet zouden kunnen eten zonder Gods bemoeienis en het wonder van de natuur.

Dat is eeuwen geleden de reden geweest om iedere eerste woensdag in november—tijdens een kerkelijke viering - God te danken voor 'het gewas'.

Officieel heet deze dag tegenwoordig 'Dankdag voor Gewas en arbeid', waar in onze kringen de laatste jaren doorgaans weinig of geen aandacht aan besteed wordt. Ik denk echter dat de gedachte achter deze 'dankdag' een belangrijke is, en dat het goed is om regelmatig stil te staan bij de overvloed waar wij in mogen delen. Dit kan volgens mij heel goed in onze dagelijkse gebeden voor en na een maaltijd. Het gevoel dankbaar te zijn voor 'ons dagelijks brood' mag geuit worden aan God. Hierbij is het goed om de nood van andere mensen - dichtbij en veraf- niet uit het oog te verliezen en de hoop uit te spreken dat armoede en hongersnood ooit 'verleden tijd' wordt, wat bij de Millennium-doelstellingen één van de doelen was. De econoom Jeffrey Sachs droomde van een enorm hulpplan dat arme landen een zetje in de rug zou geven. Dit plan was vergelijkbaar met het Marshallplan voor het naoorlogse verarmde Europa. Het plan van Sachs slaagde en - na een jarenlange lobby - riepen de Verenigde Naties in 2000 de millenniumdoelen uit. Gelukkig kan geconstateerd worden dat de afgelopen jaren armoede en honger gedaald zijn. Helaas is er nog steeds honger. Wij kunnen hiertegen op onze eigen manier een steentje bijdragen. Dat doen we door onze collectes en dat willen we op de eerste zondag in november doen door een actie voor de Voedselbank.

 

God, dank U voor alle goede dingen, waar we zo vaak aan

voorbij lopen, zoals de mooie natuur, de liefde, dat we ge-

zond zijn of 'ons dagelijks brood'. Het lijkt allemaal zo van-

zelfsprekend tot het er op een dag niet is.

Dank voor eten, drinken en een vruchtbare aarde,waar zon

en regen elkaar afwisselen, zodat er van alles kan groeien

en bloeien. Wij bidden voor mensen die het zoveel minder

hebben dan wij. Help ons en iedereen, van goede wil.

Dat er open handen en harten zijn om te delen, dat Uw Rijk

van liefde en vrede mag komen,dat er geen armoede, honger

en verdriet meer zal zijn.

 

     Cor Nijkamp

 

 

 

terug