Van de Dominee

 

 

Het verschil maken

 Waar in veel steden en dorpen op 11 november prins carnaval gekozen wordt staat deze dag voor jonge kinderen juist in het teken van Sint Maarten. We zijn ermee bekend dat kinderen 's avonds met lampionnen langs de deuren voor snoep of andere lekkernijen. Deze traditie verwijst naar Martinus, die tijdens een strenge winter een verkleumde bedelaar bij de poort van de stad de helft van zijn mantel gaf. De andere helft moest hij voor zichzelf houden omdat hij anders, als soldaat, de stad niet in mocht. Diezelfde nacht vertelde God aan Martinus in een droom dat hij eigenlijk God zelf voor de vrieskou had beschermd. Deze gedachte verwijst naar een bijbelgedeelte waarin Jezus zegt dat wat we voor anderen gedaan hebben eigenlijk voor Hem deden. (Matth. 25: 45)

Een andere Sint die elk jaar weer de harten van kinderen sneller doet kloppen is Nicolaas. De weken en dagen voorafgaand aan 5 december zijn in winkels Sinterklaasliedjes te horen en natuurlijk was er ook dit jaar weer het dagelijkse Sinterklaasjournaal, waarbij aandacht geschonken wordt aan deze 'kindervriend'. Deze Nicolaas was een godsdienstige man, die zich vooral ingezet heeft voor kinderen en kwetsbare mensen.

Wat veel mensen wellicht ontgaan is dat medio oktober van dit jaar Oscar Romero (1917 - 1980) door de paus heilig verklaard is. Romero heeft zich in El Salvador ingezet voor de allerarmsten in dit Midden-Amerikaanse land. Als gevolg van zijn goede werk en strijd tegen onrecht werd hij gezien als een bedreiging voor rijke mensen en tijdens een kerkdienst werd hij vermoord. Een week voor zijn 'heilig-verklaring' was ik door een Rooms-Katholieke collega uitgenodigd bij een avond waar een film werd gedraaid over het leven van Oscar Romero. Ik was diep onder de indruk van deze film en kan me goed voorstellen dat Romero voor velen een voorbeeld geworden is voor de strijd tegen onrecht.

Dat er aandacht is voor Sinterklaas, Sint Maarten (het woordje sint komt van het Latijnse woordje 'sanctus', wat heilig betekent) en ook Oscar Romero vind ik belangrijk. Het gaat om mensen die in godsdienstig en maatschappelijk opzicht een belangrijke rol gespeeld hebben. Maar om nou, zoals men in de RK-traditie gewend is, te spreken over heiligen gaat mij te ver. Ik sluit me graag aan bij de Doperse traditie waarbij sprake kan zijn van bijzondere mensen, door niet te spreken over heiligen, maar over mensen die een voorbeeld voor geloof en leven zijn geweest. Deze gedachte is niet typisch Doopgezind, maar is ook bekend in andere protestantse kerken, waar men vanaf het begin van de Reformatie eveneens afstand genomen heeft van de gedachte dat heiligen vanuit de hemel bidden voor mensen op aarde.

Door de aandacht en waardering voor sommige mensen die bekend geworden zijn bestaat de kans dat 'de gewone' man of vrouw uit het oog verloren wordt, wat niet wil zeggen dat zij het verschil niet hebben weten te maken. Ik denk dan ook dat wij allemaal wel mensen kennen of in gedachten hebben die iets bijzonders gedaan hebben - zonder dat ze in de krant of op televisie genoemd worden of een lintje hebben gekregen.

 

Op 25 november konden we weer terecht in onze opgeknapte Vermaning

voor de "Eeuwigheidszondag"

 

 

 

terug