Van de Dominee

 

 

 

It giet oan!

 Op 21 juni, het begin van de zomer, begon Maarten van der Weiden aan zijn poging om zwemmend de Elfstedentocht af te leggen. Hij had zich goed voorbereid en werd ondersteund door een team dat hem de hele tocht begeleid heeft. Bij de start, om 6 uur avonds in Leeuwarden, klonken de woorden 'it giet oan' op het moment dat Maarten in het water sprong. Een paar uur later, op een schitterende zomeravond kwam hij rond middernacht in IJlst aan. Wij stonden bij de molen en zagen vanuit de verte de eerste groep zwemmers aankomen, die Maarten begeleidden. We konden het niet nalaten om meer te zien en liepen snel naar de Overkluising en zagen hoe Maarten onder luid applaus, bij het café zijn stempeltje kreeg. Pietie en ik liepen een klein stukje mee, over Zevenpelsen, ons erover verwonderend hoe snel en gemakkelijk Maarten door het water gleed.

Toen wij naar huis terugliepen zwom Maarten door, op weg naar zijn volgende stempeltje en op weg om zijn doel te bereiken. Wij volgden het een paar dagen met grote bewondering via de uitzendingen van Omrop Fryslân. We moedigden Maarten nog aan in Workum en zagen de finish in Leeuwarden. Wat een prestatie! Tsja, die Elfstedentocht: het is en blijft een bijzondere tocht!

Elk jaar weer wordt er voorafgaand aan de fiets- en wandel-Elfstedentocht getraind, want je doet niet onvoorbereid aan dit jaarlijkse evenement mee om het begeerde Elfsteden-kruisje in handen te krijgen.

De mogelijkheid om 'de tocht der tochten' schaatsend af te leggen laat alweer een aantal jaren op zich wachten. De laatste officieel gehouden Elfstedentocht dateert van januari 1997 en een paar keer waren er al schaatsers die de tocht op eigen houtje deden.

De grote vraag is de laatste jaren of het wel vertrouwd is en het hoeft maar een paar dagen goed te vriezen of de eerste optimisten krijgen alweer 'Elfstedenkoorts'. Er zijn schaatsers die elk jaar weer op tijd in training gaan. Je weet maar nooit of 'de tocht' er dit jaar komt. Ook zijn er elk jaar in alle Friese steden (zelfs in Bartlehiem) organisatiecomités die als de eerste bladeren beginnen te vallen het draaiboek uit de kast halen 'voor het geval dat' er een Elfstedentocht komt. Elk jaar wordt er getraind en er worden voorbereidingen getroffen, bij zowel deelnemers, organisatoren als vrijwilligers.

In verband hiermee vroeg ik me in een heel andere context af in hoeverre wij ons voorbereiden op de bijzondere tijd die er weer aan zit te komen: de adventsperiode, voorafgaand aan kerst. Elk jaar zijn er in de donkere decembermaand vier adventszondagen en elke week wordt er een kaarsje meer aangestoken om aandacht te schenken aan het licht wat in deze wereld gekomen is. Het christelijke kerstfeest is voor veel mensen een familiegebeuren en het is een hele goede gewoonte om elkaar op te zoeken, maar van oorsprong is kerstfeest méér dan dat alleen.

De weken voorafgaand aan kerst zijn voorbereidingsweken waarin we onszelf kunnen oefenen om 'open' te gaan staan zodat we Gods licht in ons leven kunnen ontvangen. Dat hoeft geen louter individueel gebeuren te zijn.

Ter voorbereiding op het kerstfeest mogen we de komende weken 'it giet oan' tegen elkaar zeggen. 'De zon komt - immers - op in 't oosten, aan het einde van de nacht. Het zal ons inspireren met haar warme stralenkracht.' Wat is het goed om juist in deze periode elkaar te helpen en motiveren. We mogen ervan uitgaan dat de 'adventskoorts' iets met ons gaat doen en dat we ook dit jaar écht kerst kunnen vieren: Gods licht in ons leven ontvangen en doorgeven.

Ik wens u gezegende adventsweken toe!

 

 

Cor Nijkamp

 

 

 
 

 

terug